اجزای تشکیل دهنده ی سیستم کامپیوتر

 

استاد سید محسن علیزاده طباطبایی، پیشتر درباره ی ریزپردازنده ها و نقش آن ها در گسترس فناوری اطلاعات صحبت کرده بود. در این بخش، ایشان، سیستم و انواع ورودی و خروجی های آن را با کمک دانشجویان نام برد.

 

 

در این قسمت بهتر است بخش های مختلف یک کامپیوتر را نام ببریم:

 

انواع ورودی ها: صفحه کلید – ماوس – وب کم – میکروفن .

سیستم یا همان کیس: هارد – مادربرد (CPU)- کاردها

انواع خروجی ها: مانیتور – اسپیکر.

به جز این سه قسمت اصلی، بخش دیگری هم در یک کامپیوتر وجود دارد که از آن با عنوان وسایل جانبی نام می بریم:

وسایل جانبی: پرینتر – اسکنر – قلم نوری – فلش مموری – هارد اکسترنال – سی دی و ... .

مهم ترین بخش یک سیستم (CPU) است. Central Processor Unit واحد پردازنده ی مرکزی است که از لحاظ ریاضی، توانایی انجام یک میلیارد عمل ریاضی را در یک ثانیه دارد. 

 

همچنین استاد، وضعیت ورودی ها و خروجی ها را در هرم دانش به شکل زیر معرفی کرد:

 

 

 

تاریخچه ی فناوری اطلاعات

در دومین جلسه ی کلاس درس استاد سید محسن علیزاده طباطبایی، صحبت از ارزش شد. استاد دوباره توجه دانشجویان را به هرم دانش معطوف کرد. و معنی ارزش (Value) را بیان کرد.

 

 

ارزش (Value): دانشی است که تبدیل به ارزش شده باشد و قابل فروش است. مثل روش راه اندازی یک کارخانه، یا دستگاه یا خط تولید و ... . این ارزش در اثر پردازش اطلاعات بصورت تخصصی به دست می آید.

سپس نوبت به آشنایی ما با تاریخچه ی فناوری اطلاعات رسید. تاریخچه ی جالبی که سرعت تغییر و تحولات آن در سال های اخیر بسیار شگفت انگیز است.

تاریخچه ی فناوری اطلاعات:

1- تا سال 1830 تنها ابزار و تکنولوژی موجود در خصوص فناوری اطلاعات به کامپیوترهای اولیه و دستگاه های تلگراف (تلگرام) محدود می شد.

2- در فاصله ی بین سال های 1846 تا 1970، این تکنولوژی به کامپیوتر، پرینتر، فکس و ضبط صوت و تلفن ارتقاء یافت.

3- در سال های میان 1971 تا 1998 کامپیوترهای شخصی با قابلیت های پخش فیلم، تله کنفرانس ها، اینترنت و امکان ارتباط  دو طرفه، از طریق ایمیل گسترش پیدا کرد.

4- در فاصله ی سال های 1999 تا 2010، سرعت تغییرات بسیار محسوس شد و مردم به اینترنت پیشرفته، تلویزیون های پیشرفته، اسکن و اسکنر و بسیاری از ابزارهای دیگری که به نوعی محصولاتی در خدمت فناوری اطلاعات بودند، دست یافتند. در این دوران ارتباطات چند نفره از طریق چت (Chat) امکان پذیر بود.

5- در سال های اخیر یعنی 2010 تا 2015 فناوری اطلاعات در شبکه های اجتماعی (SocialMedia) با سرعت چشمگیری در جهان گسترش یافت و شکل ارتباطات را به کلی تغییر داد.

 

 

 

هرم دانش

در جلسه ی دوم کلاس فناوری اطلاعات، ما با مفهوم هرم اطلاعات آشنا شدیم.

 

در این هرم، به ترتیب شاهد تبدیل شدن اطلاعات خام (داده ها) به فوق خرد (بصیرت) هستیم. همانطور که مشاهده می کنید؛ داده ها (Data) در طول فرآیند پردازش، تبدیل به اطلاعات (Information) می شوند. وقتی که اطلاعات ما مورد پردازش بیشتری قرار بگیرند، دانش (Knowlege) حاصل می شود. هر چه این دانش تخصصی تر مورد پردازش قرار گیرد، خرد (Wisdom) نمایان می شود. خردی که گزیده تر و تخصصی تر باشد، فوق خرد یا بصیرت (Over Wisdom) را به وجود می آورد که بر اساس آن می توان یک سیستم را راه اندازی و مدیریت کرد.

 

در هرم دانش، همانطور که ملاحظه می شود؛ حجم اطلاعات با حرکت به سمت راس هرم کاهش یافته اما اهمیت این اطلاعات افزایش می یابد.

 

بگذارید این موضوع را در یک مثال مشاهده کنیم. 

مثلا یک سازمان در بخش فروش خود، با افت فروش مواجه می شود. بر اساس دستور مدیریت، برای کشف دلیل این افت فروش، پرسنل به جمع آوری داده های خام مشغول می شوند و سرانجام گزارشی تهیه می شود که حجم آن چیزی حدود 1500 صفحه است. کدام مدیر حاضر به مطالعه ی چنین گزارشی ست؟ آیا اصلا فرصت و ضرورت انجام چنین کاری توسط یک مدیر وجود دارد؟ بنابراین بر اساس خواست مدیر، این داده ها مورد پردازش قرار می گیرند و اطلاعات به دست آمده از آن ها، گزارش دومی را به وجود می آورد که چیزی حدود 100 صفحه است. مدیر شرکت مزبور، همچنان مایل به مطالعه نیست و دستور می دهد پردازش ها تخصصی شده و گزارش مختصرتری حاصل شود. تیم کارشناسان به بررسی پرداخته و نهایتا در چندین مرحله ی پردازش، یک گزارش مختصر و مفید حاصل می شود که با ارائه ی یک نمودار، مشخص می کند دلیل کاهش فروش، عملکرد نامناسب بخش تولید است. این جاست که مدیر مجموعه با استفاده از این گزارش و کسب بصیرت لازم در صدد رفع مشکل برمی آید.

 

فناوری اطلاعات

فناوری اطلاعات چیست؟ کاربرد آن در زندگی ما چگونه است؟ این موضوع چه تاثیری بر روند موفقیت یا شکست  انسان های امروزی دارد؟

این ها ابتدایی ترین سوال هایی بودند که در اولین جلسه ی کلاس درس استاد سید محسن علیزاده طباطبایی به آن ها پاسخ داده شد. ایشان با چند تلنگر کوچک، ذهن دانشجویان را نسبت به اهمیت موضوع حساس کردند:

* آیا می دانید از بین 100 نفر رتبه ی اول "ثروتمندترین ها"ی جهان، 50 نفر ِاول ِآن ها به حرفه ی IT اشتغال دارند؟ افرادی مانند بیل گیتز، استیو جابز، ساتیانا دلا و ...

* آیا می دانید اطلاعات تولید شده در 100 سال اخیر برابر با کل اطلاعات 7000 سال تمدن بشر است؟

* آیا می دانید که یک شماره از روزنامه ی تایمز حاوی اطلاعاتی ست که معادل کل اطلاعات یک مرد 80 ساله ی اروپایی در قرن 17 است؟ تنها یک شماره!

همین چند تلنگر کوچک کافی بود که اهمیت موضوع اطلاعات و فناوری اطلاعات برای ما پررنگ شود. ایشان در ادامه از ما پرسیدند که چند نفر از ما دارای ایمیل، وبلاگ، صفحه های شخصی ست و از آن ها برای معرفی مهارت های خودش به بازار کار استفاده می کند؟ چند نفر از ما هر روز ایمیلش را چک می کند؟ و یا به صورت هدفمند به دریافت یا نشر اطلاعات مفید در شبکه های اجتماعی می پردازد؟!

پس از اینکه اندکی درباره ی نقش وسایل ارتباط جمعی در جامعه و سرعت گسترش آن ها صحبت کردیم. به موضوع ارزش زمان رسیدیم. و هزینه هایی که ما در قبال صرف کردن آن در شبکه های اجتماعی می پردازیم. و این سوال مطرح شد که ما در قبال این هزینه ها، چه میزان سود دریافت می کنیم؟ این جا بود که اهمیت فناوری اطلاعات و مدیریت آن مشخص می شد. 

در پایان دریافتیم که IT یا همان Information Technology می تواند ابزاری باشد در دستان ما برای نشان دادن مهارتی که داریم و به دنبال آن کسب موفقیت و پیشرفت اجتماعی. هر چند که اگر به طور صحیح از این فناوری استفاده نکنیم، ممکن است دچار آسیب ها و ضررهای جبران ناپذیری بشویم که اولین و مهم ترین آن ها از دست دادن زمان ( ارزشمندترین و بی بازگشت ترین ثروت بشر ) است.