در جلسه ی دوم کلاس فناوری اطلاعات، ما با مفهوم هرم اطلاعات آشنا شدیم.

 

در این هرم، به ترتیب شاهد تبدیل شدن اطلاعات خام (داده ها) به فوق خرد (بصیرت) هستیم. همانطور که مشاهده می کنید؛ داده ها (Data) در طول فرآیند پردازش، تبدیل به اطلاعات (Information) می شوند. وقتی که اطلاعات ما مورد پردازش بیشتری قرار بگیرند، دانش (Knowlege) حاصل می شود. هر چه این دانش تخصصی تر مورد پردازش قرار گیرد، خرد (Wisdom) نمایان می شود. خردی که گزیده تر و تخصصی تر باشد، فوق خرد یا بصیرت (Over Wisdom) را به وجود می آورد که بر اساس آن می توان یک سیستم را راه اندازی و مدیریت کرد.

 

در هرم دانش، همانطور که ملاحظه می شود؛ حجم اطلاعات با حرکت به سمت راس هرم کاهش یافته اما اهمیت این اطلاعات افزایش می یابد.

 

بگذارید این موضوع را در یک مثال مشاهده کنیم. 

مثلا یک سازمان در بخش فروش خود، با افت فروش مواجه می شود. بر اساس دستور مدیریت، برای کشف دلیل این افت فروش، پرسنل به جمع آوری داده های خام مشغول می شوند و سرانجام گزارشی تهیه می شود که حجم آن چیزی حدود 1500 صفحه است. کدام مدیر حاضر به مطالعه ی چنین گزارشی ست؟ آیا اصلا فرصت و ضرورت انجام چنین کاری توسط یک مدیر وجود دارد؟ بنابراین بر اساس خواست مدیر، این داده ها مورد پردازش قرار می گیرند و اطلاعات به دست آمده از آن ها، گزارش دومی را به وجود می آورد که چیزی حدود 100 صفحه است. مدیر شرکت مزبور، همچنان مایل به مطالعه نیست و دستور می دهد پردازش ها تخصصی شده و گزارش مختصرتری حاصل شود. تیم کارشناسان به بررسی پرداخته و نهایتا در چندین مرحله ی پردازش، یک گزارش مختصر و مفید حاصل می شود که با ارائه ی یک نمودار، مشخص می کند دلیل کاهش فروش، عملکرد نامناسب بخش تولید است. این جاست که مدیر مجموعه با استفاده از این گزارش و کسب بصیرت لازم در صدد رفع مشکل برمی آید.